เริ่มเรื่องด้วยการที่มะขวิดคิดถึงบ้าน มากม๊ากกกก เลยลางานต่างๆกลับมาอยู่บ้านซึ่งกำหนดไว้สองอาทิตย์นะฮะ เรื่องของเรื่องมันเป็นวันสงกรานต์ด้วย ก็เลยกะกลับมาเล่นด้วยแหละครับ ^^
      ที่มาเขียน Journal ครั้งนี้ก็เพื่อจะสรุปสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นและสิ่งที่จะสั่งลาเพราะจะกลับไปกรุงเทพอีกสองวันนี้แล้วแหละครับ เห้อออ พูดไปก็รู้สึกหวิวๆอีกละ ตอนกลับบ้านมาใหม่ๆรู้สึกคิดถึงหอ แต่พอจะกลับไปหอก็รู้สึกอยากอยู่บ้านต่อ ทั้งๆที่มันไม่มีอะไรทำนะ อิอิ
   
      กลับมาบ้านครั้งนี้คุ้มมาก คุ้มที่ได้เจอคนหลายคนเลยครับ เพราะในการกลับบ้านครั้งที่แล้วแทบไม่เจอใครเลย ก่อนอื่นแน่นอนเจอพ่อกับแม่ซึ่งก็ไปรับมะขวิด แล้วก็เดี๋ยวจาไปส่ง อิอิ ก็ไม่มีอะไรมากอย่างไงมะขวิดก็รักพ่อกะแม่เหมือนเดิม แต่รู้สึกว่าแม่จะยุ่งกับการทำงานไปหน่อยก็ไม่ว่ากันครับ แต่รู้สึกว่าพ่อไม่ค่อยจะอยู่บ้านนะ พ่อ ถ้าเกิดพ่อได้มาอ่านก็จงรู้ว่า กรุณาอยู่บ้านบ่อยด้วย แม่จะบ่นตายแล้วนะฮะ ฮ่าๆๆ นอกจากพ่อแม่ก็เจอญาติข้างๆบ้านคือ ปู่ ป้าแขก ป้าจุก อาลา ลุงเบิ้ม ลุงสัญลักษณ์ ลุงขวัญ พี่บอม พี่อาร์ท พี่แบงค์ ใบเตย ป้าปุ๊ ครับ
   
     อันดับสอง เป็นอันดับที่ขาดไม่ได้คือญาติฝ่ายนู้น ที่สนิทเป็นพิเศษ ก็ต้องไปหาครับ นั่นคือ เฟิร์สเฟิร์นและครอบครัว เป็นครอบครัวที่อยู่ด้วยรู้สึกสนุกและอบอุ่นครับ เฟิร์สกับเฟิร์นน่ารักและสุขุมมาก(ถึงแม้ว่าทุกๆสี่นาทียี่สิบแปดจะพูดออกมาคนละประโยค) ไม่เป็นไรปล่อยให้ความเงียบเป็นเสียงที่ไพเราะครับ^^ รู้สึกดีมากที่ได้เจอ
 
      อันดับสามไปยิมแบ็ต หวังว่าจะเจอรุ่นน้อง แต่ทว่า รุ่นน้องดันขยัน ไปกวดวิชาหมดฮะ จึงได้เจอกับเพื่อนเก่าคือเกมส์ ที่เรียนอยู่มหิดล และเพื่อนที่เจอที่สาม เต๋า มายด์ และผองเพื่อน ก็สนุกครับที่ได้เล่นแบ็ตด้วย วันหลังๆน้องพลอยก็กลับมาด้วยแหละ
      
      จนกระทั่งวันอาทิตย์ ก็ได้เจอเพื่อน 6/7เก่าอีกครั้ง เพราะนัดกันกินหมูกระทะร้านโอเค(ร้านเดิมที่รอคอย) ก็ได้เจอ อาร์ม เตื่อย ฟาง เก้ แค๊ท ก็สนุกกันไปฮะ เพื่อนคุยกันสนุกมาก รู้สึกดีฮะ เลยนัดกันไปเล่นสงกรานต์
  
     และแล้ววันต่อมาก็ได้เล่นสงกรานต์วันแรกฮะ คือวันที่เฟิร์สมารับไปบ้านตอนสิบโมงเช้า(เวลาอันตราย) แล้วก็รีบลุยไปบ้านเฟิร์สเพราะเป็นเวลาที่เค้ายังไม่ตั้งป้อมกัน แต่ในที่สุดก็โดนไปหนึ่งขันใหญ่ครับ  รอจนบ่ายจากที่อยู่บ้านเฟิร์ส ดู The Lord Of The Ring ปลุกใจ ก็เลยถือมีด เอ๊ย ถือปืนฉีดน้ำไปลุยสมรภูมิน้ำครับ ว่าแล้วก็เจอแหล่งที่หน้าร้านพ่อนิกส์(หัวหน้า/5ตอนมอต้น) ก็เล่นกันครับเจอเพื่อนมากมาย รุ่นน้อง ทั้งสนิทและไม่สนิท รู้สึกดีมากครับ สงกรานต์ที่น่าจดจำทุกอย่างยกเว้นเรื่องหลบขวด เจอน้องแป้ม น้องบุ๋ม(ในชุดเขียวทั้งตัว) น้องเกรซ น้องพลอย หลายคนเลย ต่ละคนขอบอกว่าน่ารักขึ้นเยอะ น้องตาว น้องโบ๊ต น้องเน(ที่ลุยด้วยกันวันสุดท้าย) และน้องหน้าหวานที่ไม่รู้จักชื่อแต่ทักกันเป็นปีแระ ซึ่งก็ลืมถามชื่อครับ น่ารักมาก อิอิ
 
      วันรวมญาติ ต่อจากวันแรก ก็เจอเหล่าบรรดาญาติทั้งหลาย ซึ่งรู้สึกว่าโตขึ้นกันทั้งนั้น(สูงแซงเราหมดแล้ว) และก็ได้ถ่ายรูปกันสองแสนกว่ารูปครับ ประทับใจน้องบอสที่ยังคงหลับตาตลอดทั้งปีฮะ ว่าแล้วก็ไปตะลุยสงกรานต์ด้วยการขึ้นรถและใส่น้ำแข็ง(คือสิ่งที่เรียกว่าอำนาจในเทศกาล) โชคร้ายที่ได้วนรอบเดียว ฝนตกฮะ เซง ตกเย็นพ่อเฟิร์สจึงพาไปเลี้ยงเคเอฟซีของโลตัสที่ใหญ่ที่สุด(ในกำแพง)อร่อยมาก ขอบคุณมากๆครับ
  
    ได้เจอ พ่อเน่า แม่เพ็ญ พี่ติ๊ก พี่หมอน ฟ้า พี่ต๋อง พี่รจ น้าแจ๋ว พี่ตอย และฟูก ญาติที่รักฝ่ายแม่ โดยเฉพาะฟูกกับพี่ตอยที่ได้ไปกินไอติมด้วยกันครับ คิดถึงมากๆ 
   
    โดยรวมแล้วมะขวิดรู้สึกดีกับการได้กลับบ้านมาพักผ่อนครั้งนี้มากครับ ทุกคนที่เจอช่วยกันทำกล่องใหญ่ๆกล่องนึง ซึ่งเป็นกล่องที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นครับ ทุกคนใส่มันไว้ ความสุขและความทรงจำที่มีชื่อตัวเองผูกไว้ ใส่มันไว้ในกล่องใบนี้ ทุกคนช่วยกันปิดฝากล่องครับ แล้วก็ผูกโบว์สีใส มีการ์ดใบนึงที่เขียนว่า 'สำหรับมะขวิด' แต่อย่างงนะ ทุกคนช่วยกันโดยไม่รู้ตัวหรอกครับ ไม่ได้ตั้งใจด้วย แต่มะขวิดจะรับมันไว้อย่างตั้งใจครับ เก็บของขวัญนี้ไว้ในความทรงจำของมะขวิด ถ้าวันไหนรู้สึกโดดเดี่ยวก็มั่นใจกล่องพวกนี้จะช่วยมะขวิดได้ แกะออกมาแล้วมันจะบอกว่ายังมีคนพวกนี้ที่เคยมอบความสุขให้กับมะขวิดครับ เงาสะท้อนจากใจครับ มันสะท้อนให้เห็นเส้นใยบางๆที่จับไม่ได้ เชื่อมจากมะขวิดไปยังคนอื่นๆ ความผูกพันธ์ที่มีอยู่มะขวิดจะเก็บไว้ครับ ทั้งชีวิตนี้ ไม่มีวันลืม ขอให้ทุกคนที่อ่านแล้วรู้ตัวบ้างว่าได้เผลอทำกล่องกล่องนั้นให้มะขวิดรู้ว่า ขอบคุณมากๆนะครับ ขอให้มีความสุขในสิ่งที่ตั้งใจ นอกระยะสายตาเรามองไม่เห็นหรอกครับ แต่ให้ศรัทธาในความมืดเหล่านั้น ศรัทธาในทางที่เดินอยู่ แล้วเราก็เดินไปด้วยกันครับ ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ตะโกนดังๆมาคุยกันได้ อุปสรรค์ทุกอย่างทำอะไรพวกเราไม่ได้ครับถ้าเราศรัทธาทางที่เคยเดิน ที่เดินอยู่ และที่ยังไม่ได้เดิน และสิ้นสุดของเส้นทางสายนี้ครับ โอกาสหน้าที่มะขวิดกลับมาบ้านค่อยเจอกันใหม่ ไม่รู้อีกนานแค่ไหน แต่มันจะเป็นช่องว่างให้กับคำว่าคิดถึงครับ
                                           
                                           รักและศรัทธาทุกคนครับ
                                                     มะขวิด